இலங்கைத் தமிழ் மக்களின் அரசியல் முகவரியாகக் கருதப்படும் ‘இலங்கைத் தமிழ் அரசுச் கட்சி’ இன்று ஒரு இக்கட்டான நிலையில் இருக்கிறது. கட்சித் தலைமைத்துவத்தை யார் எடுப்பது என்பதில் சுமந்திரன் மற்றும் சிறீதரன் ஆகிய இருவருக்கும் இடையே நிலவும் முரண்பாடுகள் இப்போது வெளிப்படையாகவே பேசப்படத் தொடங்கிவிட்டன.
ஏன் இந்த மோதல்?
கட்சியின் அடுத்த கட்டத் தலைமை யாராக இருக்க வேண்டும் என்பதில் நீண்ட நாட்களாகவே இழுபறி நீடிக்கிறது. ஒரு தரப்பு சட்ட ரீதியாகவும், மறுதரப்பு மக்கள் செல்வாக்கு ரீதியாகவும் தங்கள் பலத்தைக் காட்ட முயல்கின்றனர். நீதிமன்ற வழக்குகள் வரை இந்தப் பிரச்சனை சென்றிருப்பது, கட்சியின் ஆதரவாளர்கள் மத்தியில் பெரும் கவலையை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
முன்னாள் போராளிகளின் வருகை
முன்னாள் போராளிகளை அரசியலுக்குக் கொண்டு வருவது பற்றிய விவாதங்கள் இப்போது தீவிரமடைந்துள்ளன.
- ஒரு காலத்தில் போராளிகள் அரசியலுக்கு வருவதைத் தடுத்த அதே கட்சித் தலைமை, இன்று அவர்களைத் தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்தப் பார்க்கிறதோ என்ற கேள்வி எழுகிறது.
- குறிப்பாக, கிளிநொச்சி மற்றும் முல்லைத்தீவு பகுதிகளில் முன்னாள் போராளிகளை முன்னிறுத்தித் தங்கள் செல்வாக்கை அதிகரிக்க இரு தலைவர்களும் போட்டி போடுகின்றனர்.
இது மக்களுக்கு நல்லதா?
இந்த “ஏட்டிக்குப்போட்டி” அரசியலால் கட்சி இரண்டு பிரிவுகளாகப் பிரியும் அபாயம் இருப்பதாகச் சிலர் எச்சரித்தாலும், இதில் ஒரு நன்மையும் இருப்பதாககூறப்படுகிறது. அதாவது, தங்களுக்குள் இருக்கும் போட்டியில் ஜெயிக்க, இரு தலைவர்களும் மக்களை நோக்கித் தீவிரமாகச் செயல்படத் தொடங்கியுள்ளனர். ஒருவரை விட மற்றவர் மக்களுக்கு அதிகம் வேலை செய்ய வேண்டும் என்ற போட்டி ஏற்பட்டால், அது தமிழ் மக்களுக்கு நன்மையாகவே முடியும்.
எதிர்காலம் என்ன?
அரசியல் என்பது தேங்கி நிற்கும் குட்டை அல்ல, அது ஓடும் ஆறு போன்றது. தமிழ் மக்களின் நீண்ட காலப் போராட்டங்கள் மற்றும் எதிர்பார்ப்புகளைச் சரியான பாதையில் கொண்டு செல்ல ஒரு வலுவான தலைமை தேவை. அந்தத் தலைமையை உருவாக்குவதில் இருக்கும் இந்தச் சவால்களைக் கடந்து, கட்சி ஒற்றுமையாகச் செயல்பட வேண்டும் என்பதே சாமானிய மக்களின் விருப்பமாக உள்ளது.
தற்போது நடக்கும் இந்த உட்கட்சி மோதல்கள் ஒருபுறம் கவலையைத் தந்தாலும், இது புதிய இளையவர்களையும், முன்னாள் போராளிகளையும் அரசியலுக்குள் கொண்டு வரும் ஒரு படிக்கல்லாகவும் மாற வாய்ப்புள்ளது.
