ஜெனீவாவில் உள்ள ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் பேரவையில், அண்மையில் நிறைவேற்றப்பட்டுள்ள ஒரு தீர்மானம் தோல்வியடைந்ததாக சர்வதேச ஊடகம் தெரிவித்துள்ளது.

இலங்கையில் நடந்த போர் குற்றங்களுக்கு பொறுப்புக்கூறல் தொடர்பான மற்றொரு தீர்மானம், பேரவையில் நிறைவேற்றப்பட்டது. வாக்கெடுப்பின்றி நிறைவேற்றப்பட்ட இந்தத் தீர்மானம், மனித உரிமைகள் ஆணையாளர் அலுவலகத்திற்கு போர்க்குற்ற ஆதாரங்களைச் சேகரிக்கும் திட்டத்தை மேலும் இரண்டு ஆண்டுகள் நீட்டிக்கும் அதிகாரத்தை வழங்கியுள்ளது.

எனினும், இலங்கையிலும் உலகெங்கிலும் உள்ள பாதிக்கப்பட்ட தமிழ் மக்கள் இதனை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. சர்வதேச ஊடகம் இதனை “கண்டனைகளுக்குள்ளாகிய தீர்மானம்” என்று குறிப்பிட்டுள்ளது. இதன் மூலம், உலகின் சக்திவாய்ந்த மனித உரிமை அமைப்புகள் மீண்டும் இலங்கையின் போர் குற்றவாளிகளை பொறுப்பேற்க வைப்பதில் தோல்வியடைந்ததாக விமர்சனம் எழுந்துள்ளது.

கொழும்பின் எதிர்ப்பு, போர்க்குற்றங்களுக்கு எந்தவித பொறுப்புக்கூறலும் வழங்காமலிருப்பதில், வழமையாக வெளிப்படையாகவே தெரிகிறது. இந்த தீர்மானம், இலங்கையின் உள்நாட்டு வழிமுறைகளில் மீண்டும் நம்பிக்கை வைப்பதற்கும் வழி வகுத்துள்ளது. எனவே, இந்த செயல்முறை ஆழமான குறைபாடுகளுடன், பாதிக்கப்பட்டவர்களால் முற்றிலும் நிராகரிக்கப்பட்டதாகவும், இலங்கை அரசுக்கு வெற்றில்லாத வெள்ளையடிப்பாகவும் இருக்கிறது.

எனினும், கொழும்பில் பொறுப்பேற்ற புதிய ஆட்சியின் நேர்மையான நடவடிக்கைகள் மனித உரிமைகள் ஆணையாளர் அலுவலகத்தால் கவனிக்கப்பட்டுள்ளன. அநுரகுமார திசாநாயக்க ஜனாதிபதியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது, இலங்கையின் தெற்கில் சிங்கள அரசியல் சூழலை மாறச்செய்துள்ளது.

அவரது வாக்குறுதிகள் தமிழர் பிரச்சினையை தீர்க்கவும், பயங்கரவாத தடுப்பு சட்டத்தை ஒழிக்கவும், இராணுவ ஆக்கிரமிப்பில் உள்ள நிலங்களை விடுவிக்கவும், இறுதியாக இன மோதலுக்கு ஒரு தீர்வை வழங்கவும் உள்ளன. எனினும், ஆட்சிக்கு வந்த ஒரு ஆண்டுக்கும் மேலாக, இந்த வாக்குறுதிகள் மிகச் சிறிய அளவிலும் நிறைவேறவில்லை என்று சர்வதேச ஊடகம் குறிப்பிட்டுள்ளது.

இலங்கை இராணுவம், உலகின் மிகப்பெரிய தனிநபர் இராணுவங்களில் ஒன்றாகும், வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் பரந்த அளவில் நிலங்களை இன்னும் ஆக்கிரமித்துள்ளது. காணாமல் போனவர்களின் குடும்பங்கள் அவர்களைப் பற்றிய தகவல்களை கோரி போராட்டங்களைத் தொடர்கின்றனர். பயங்கரவாத தடுப்பு சட்டத்தின் கீழ் கைதிகள் தொடர்ந்தும் உள்ளனர்.

திசாநாயக்கவின் மொழி, முன்னர் ராஜபக்சகின் சிங்கள தேசியவாத சொல்லாட்சியுடன் ஒப்பிடுகையில் மென்மையாயிருக்கலாம், ஆனால் பின்னணியில் உண்டு சக்தி அரசியலில் நிலைத்துள்ளது. ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் பேரவையிலும் இலங்கை அரசு, முன்னைய ஆட்சிகள் போலவே, தீர்மானங்களை நிராகரித்து, சர்வதேச பொறுப்புக்கூறல் நடவடிக்கைக்கு எதிராக இருந்தது. இதனால் தமிழர்களின் உணர்ச்சி வலுவாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளது.

தமிழர் சமூகமும் சர்வதேச ஊடகமும், ஜெனீவாவின் கடைசி தீர்மானத்தை “துரோகம்” எனத் தெரிவிக்கின்றனர். தொடர்ச்சியான மேற்பார்வை வரவேற்கத்தக்கதாக இருந்தாலும், பொறுப்புக்கூறல் பாதை தற்போது உலக அமைப்பின் கட்டுப்பாட்டிற்கு வெளியே போய்விட்டது.

இந்நிலையில், நிலையான எதிர்கால அமைதியை கட்டியெழுப்பும் முயற்சிகள் அவசியமாகும். 2009ஆம் ஆண்டு இலங்கையில் நடந்த குற்றங்கள் தண்டிக்கப்படாமல் விடக்கூடாது. எனவே, இலங்கையை சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றம் மற்றும் பிற உலகளாவிய மன்றங்களுக்கு கொண்டு செல்லவேண்டும்.

முள்ளிவாய்க்காலில் நடந்த படுகொலைகளுக்குப் பதினாறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும், ஐக்கிய நாடுகள் சபை செயற்பட முடியவில்லை என்றால், பிற அமைப்புகளும் செயற்பட வேண்டிய அவசியம் உள்ளது என்றும் சர்வதேச ஊடகம் வலியுறுத்தியுள்ளது.